AŞK NEDİR?

FARE KALBİ

Bir Hint masalına göre; Kedi korkusundan devamlı endişe içinde yaşayan bir fare vardır. Büyücünün biri fareye acır ve onu bir kediye dönüştürür. Fare, kedi olmaktan son derece mutlu olacağı yerde bu kez de köpekten korkmaya başlar. Büyücü bu kez onu bir kaplana dönüştürür. Kaplan olan fare, sevineceği yerde avcıdan korkmaya başlar. Büyücü bakar ki, ne yaparsa yapsın farenin korkusunu yenmeye imkan yok. Onu eski haline döndürür. Ve der ki,

"Sen cesaretsiz ve korkak birisin. Sende sadece bir farenin yüreği var. O yüzden ben sana yardım edemem."

ERKEK DEDİĞİN : CAN YÜCEL... AMA VAR MI BÖYLE ERKEK GERÇEKTEN

Seni Elinin Tersiyle değil Avucunun İçiyle Kavrayacak. Bileceksin Ki Emin Ellerdeyim, Başkası Tutamaz Elimi Böyle.

Rahat Olacaksın Yanında, Çok Konuşmayacak, Beynini Didiklemeyecek. İnce Olacak; Seni Senin Kadar Düşünecek.

Erkek Dediğin, Sen Onu Merak Ettiğinde Kendisine Hesap Soruluyor Havalarına Girmeyecek. Senin İnceliğine Karşı Umursamaz Sözler Sarf Etmeyecek.

Erkek Dediğin, Kadının Sinirini Bozmayacak, Cinlerini Tepesine Çıkarmayacak, Sanki Sen Onun İçin Varmışsın, Her Ne Zaman İstese Emrine Amadeymişsin, O Ne Yaparsa Yapsın Her İstediğinde Yanında, Elinin Altında Olacakmışsın Triplerine Girmeyecek.

Erkek Dediğin, Sen Ona Sevgini Hissettirdiğinde, Sen Ona Kayıtsız Şartsız Aşıkmışsın Gibi Havalara Girmeyecek.

Erkek Dediğin İlgi Gördüğünde İlgiyle, Sevgi Gördüğünde Sevgiyle Karşılık Verecek.

Erkek Dediğin, Sen Onun İçin Kendine Baktığında, Sırf Ona Daha Güzel Görünmek İçin Giyinip Kuşandığında Hiçbir Şey Olmamış Gibi Davranmayacak.

Erkek Dediğin, Ruhunu Okşamasını Bilecek. Romantik Olacak, Kimi Gün Habersizce Kucağında Çiçeklerle Çıkıp Gelecek.

Özel Günleri Unutmayı Marifet Sanmayacak.

Erkek Dediğin, Kayıtsız Olmayacak, Senin Bütün Zarafetine Karşı. Gerçekten Seven Bir Kadın Sevgi Ve İlgi Bekler, Erkeğine Verdiği Aşkın Karşılığında Küçük Bir Tatlı Söz, Kısa Bir Mesaj, Bir Çağrı Bile Onu Mutlu Edebilir. Erkek Dediğin Bütün Bunları Cebinden Para Harcıyormuş Gibi Cimrilikle Yapmayacak.

Erkek Dediğin, Ben Aranmayı da, Çok Aramayı da Sevmem Demeyecek. Erkek Dediğin, Her Şey Kendi İstediği Gibi Olsun İstemeyecek. Sadece Kendi Canının İstemesine Bağlamayacak Her Şeyi.

Erkek Dediğinin, Hissettiğiyle Yaptığı Şey Arasında Uçurum Olmayacak. Erkek Dediğin, Cesur Olacak Cesur. Seni Seviyorum Derken Korkmayacak, Başka Şeylerin Arkasına Gizlenmeyecek. Seviyorum Deyip Bir Sonraki Perdede Kaçmayacak, Özlüyorum Diyorsa Gelecek, Kaybetmek İstemiyorum Diyorsa Kaybetmeyecek.

Erkek Dediğin Aşkına Sahip Çıkacak. Korkak Olmaz Erkek Dediğin.

Erkek Dediğin İyi Sevişecek. Koyun Gibi Yatmayacak, Bir An Önce Şu İş Bitse Demeyecek. Aşksız Yatmayacak Yatağa. Ve Sen Bunu Bileceksin. Bir Baba Şefkatiyle Seni Alnından Öptüğünde Bileceksin Ki Sevgisi Geçici Ve Zayıf Değildir.

Erkek Dediğin, Ve Sevgiyle Öptüğünde Dudaklarından Bileceksin Ki Öpüşün Tek Sebebi Şehvet Değildir.

Erkek Dediğin Aldatmayacak. Aldatmak Basitliktir. Seviyorum Diyorsa Aldatmaz Erkek Dediğin. Aldatıyorsa Sevmiyor Demektir.

Erkek Dediğin Yakışıklı Olacak, Çekici Olacak Ama Bundan Çok Daha Öte Bir Şey olacak.

Erkek Dediğin, Zeki Olacak. Kadının Küçük Yalanlara, Bahanelere İnanmayacağını, Kendisini Kendi Gibi Tanıdığını Bilecek. Kadının Zekasını Küçümsemeyecek Kadar Zeki Olacak. Seni Bir Hamur Gibi Karmasını da Bilecek, O Hamura Kendisini Katmasını da.

Erkek Dediğin, Değerlerini Bir Anlık Hevesler Uğruna Satmayacak. Namussuzluğunu, Ahlaksızlığını Ancak Ve Ancak Seninle Yataktayken Kullanacak.

Yan Gözle Hatun Kesmeyecek, Üstüne Sevgili Edinmeyecek. Erkek Dediğin Önce Sevecek. Kendini Sevmeyen Erkekten Kimseye Hayır Gelmez. Bir Bakarsın Ki Yıllar Sonra Bu Adamla Ne Yatağa Sığıyorsun, Ne Toprağa. Koluna Girip Gezmesini de Bileceksin, Gururla Koynuna Alıp Sevişmesini De.

Erkek Dediğin, Babalığını Da Bilecek, Ana-Babaya Hürmet Etmeyi, Kadir Kıymet Bilmeyi, Vefakarlığı, Fedakarlığı.

Erkek Dediğin Seni Koruyacak, Kuşatacak . O Nerede Olursa Olsun Seni Koruyacağını Bileceksin.

Pısırık Olmayacak Erkek Dediğin. Erkek Dediğin Erkek Olacak Güzelim. Seni Sadece Sen Olduğun İçin Sevecek. Parayla Pulla, Kariyerle, Güçle, Kimin Ne Dediğiyle Hareket Etmeyecek. Hem Sevgilin, Hem Arkadaşın Olacak!

SEVİYORUM SENİ : NAZIM HİKMET

CAN YÜCEL: KADIN DENİLEN KAYIP KITA

Kadın denilen kayıp kıtayı keşfe çıkan milyonlarca erkek, çoğu zaman eli boş döner açık denizlerdeki bu nafile seferlerinden.
Kadın denilen kayıp kıtayı keşfettiğini sananlarsa bir süre sonra, belki birkaç sene, belki birkaç saat, ayak bastıkları kıtayı bambaşka bir iklime bürünmüş bulunca, Kolomb sendromuyla "Acaba yanlış kıtada mıyım? " telaşına kapılırlar.

Oysa genellikle kıta değildir yanlış olan; kâşifin kıtayı algılayış biçimidir. Asgari topoğrafya bilgisinden yoksun oluşudur.

Kıta'nın, bazen kâşife göre mevsim değiştirebilen, aynı anda birkaç iklimi bir arada yaşayabilen potansiyelini algılayamayışıdır. Güverteden karanın görünüşüyle, kıtadan kâşifin görünüşü arasındaki farkı kavrayamayışıdır.

Bu pusula hatasından dolayı, kaç erkek olağanüstü bir keşfin kenarından dönmüştür. Kaç kâşif, henüz keşfetmediği kıtaları yok sayarak gerçek yüzölçümünü bilmeden, yaşadığı bir kıtanın kıyısında tüketmiştir ömrünü kim bilir?

Ve kim bilir kaç kıta uzaktan gülümseyerek izlemiştir, çevrede kendisini arayan şaşkın kâşiflerin nafile turlarını!....

Eski Mısırlılarda şöyle bir inanış varmış: Mısırlılar öldükten sonra cennet veya ceheneme gitmelerinin şu 2 soruya verecekleri cevaba bağlı olduğuna inanırlarmış:

- 1: "Hayatında mutluluğu buldun mu? Kendini mutlu ettiğin bir hayat yaşadın mı?"     ve

-  2: "Yaşadığın bu hayat başkalarını da mutlu etti mi? Ama başkalarını mutlu etmek için kendini feda ederek değil. Kendini mutlu ettiğin, kendin olduğun yaşamınla başka hayatlara mutluluk verdin mi? "

Ne kadar da doğru... Bu dünyada ne kendisi mutlu olmayı başarabilmiş, ne de etrafındaki kimseyi mutlu etmeyi becerebilmiş kişilerin (bırakın cennete veya cehenneme gidebilmeyi) gerçekten yaşamadıklarını bile söylemek mümkün. Nietsche ne der: " En çok ölümden korkanlar, en az yaşayanlardır." Öyleyse önce biz gerçekten hakkıyla yaşayalım, yaşamdan zevk alalım, çevremizdekilere de bunu aşılayalım ve bundan yararlandıralım. Ondan sonra nereye gideceğimiz Allah'ın takdiri...

KADINLARIN SEVMEDİĞİ ERKEKLER

• Hayatınızı, sizi, verdiğiniz kararları, her şeyi ama her şeyi yönetmeye, kontrol etmeye çalışan,
• her şeye bir bahanesi olan,
• fazla laf, az iş yapan,
• sizi kısıtlamaya çalışıp, kendisi her bir boku yiyen,
• kendini kadından daha zeki, sinsi ve tecrübeli sanan,
• "sen feminist olamazsın yahu şu tatlılığa bak" diyen,
• temizlik, masumluluk kavramlarının henüz daha ne olduğunu idrak edememiş bir beyne sahip, boş konuşan, bir de size iltifatmışçasına bunları tekrar tekrar söyleyen,
• kendisini babanız anneniz zannedip onların bile hayatta giremeyeceği özgürlük alanınıza girmeye cüret edip, bir de bu alanın sınırlarını zorlayan,
• kalbinin söyledikleri ile ağzından çıkan sözleri farklı olan,
• birden fazla kadını sevebileceğini düşünen ve karşısındaki kadın salakmış gibi yakalanınca açıklamasını böyle yapmaya çalışan,
• şu zamana kadar karşısına ona boyun eğmeyen, ona kanmayan, dobra dobra konuşan biri çıkmadığı için etrafındaki diğer kadınlar gibi sizi de çeşitli vaatleri ile kandıracağını sanan erkeklerden hoşlanmaz hiçbir kadın…

KRİSTOF KOLOMB EVLİ OLSAYDI...

Kristof KOLOMB evli olsaydı belki de Amerika kıtası hiç bir zaman keşfedilmeyecekti. Çünkü o meşhur ve macera dolu seyahatın planlarını yapmak yerine karısının, ona yönelteceği soruların cevaplarını vermeye çalışacaktı. Peki Kristof KOLOMB ‘un karısı ona ne sorabilirdi :

1. Bölüm soruları :

Nereye gidiyorsun? Kiminle gidiyorsun? Niçin gidiyorsun? Nasıl gidiyorsun?

Keşif için gidiyorum.

Neyin keşfine gidiyorsun? Niye sen gidiyorsun?

2. Bölüm soruları :

Sen dönene kadar ben ne yapacağım? Ben de seninle gelebilir miyim? Personel listeni bana bi göstersene! Peki ne zaman dönüyorsun? Doğru söyle niçin gidiyorsun?

3. Bölüm soruları:

Sen bu seyahatı bensiz planladın değil mi? Bu seyahatten gerçek amacın ne? Yoksa biriyle mi kaçıyorsun? Senden nasıl haber alacağım? Senin orada neler çevireceğin ne malum? Gemide kadın da var mı?

4. Bölüm soruları :

Ben hala neyin keşfi olduğunu anlayamadım? Senden başka keşif yapacak yok muydu ? Sen zaten her zaman böyle yapıyorsun! Ben anlamıyorum, keşfedilecek başka bir şey kalmadı mı? Benim kırık kalbimi niye keşfetmiyorsun?

5. Bölüm soruları :

Onu bunu bilmem ben de seninle geleceğim! Yalnız annemler memleketten dönene kadar bir ay beklemen lazım!

Neden?

Çünkü onların da gelmelerini istiyorum! Annemler bugüne kadar hiçbir yeri keşf etmediler! Sen gemide kadın da var mı demiştin?

Meğer ''susmak'' insanın içiyle konuşmasıymış: Kahraman Tazeoğlu

Biliyor musun; umarsız bir yıkımdı gidişin. Liman boyu uzanan iç kanamalı bir suskunluktu bizden geriye kalan.

Oysa bilmeliydin; bütün bir hayatı ürpererek yaşama cesaretiydi aşk. Ve yola çıkıldığında göze alınmalıydı aşkın adressizliği.

Sen bir tepeden masal gibi geldiğinde gözlerime, ben kendi masalımı terk edip, gözlerine benzeyen bir deniz seçmiştim kendime. Bana aşkı öğretmiş sen yorgun, terli bir tepede; bırak isyanım tam olsun yüreğimin sessizliğindeki kıyamete. Bilirim sen kendince bir hayatı onarmaya düşkünsün. Onarmak içinse gidişin; sen önce seni affet. Bazen seni affedebiliyor muydun, beni ağladığında?

Meğer ''susmak'' insanın içiyle konuşmasıymış..

Bir romanı bitirmiş gibiydi sustuğunda. Bende sustum onunla. En iyi yaptığımdı susmak. Uzun bir sessizliğin sonrasında "susuşlarımızda sen benim susuzluğumu dindirecek yağmurunu bulamadığını sandın, ben senin yağmurunu yağdıracak o bulutunu. Oysaki yağmur bulutta saklıydı, bulutta yağmurda. 

Neden geçmişin muhasebesini yapmaya başlamıştık bilmiyorum. Son sözlerin iyice içime oturdu.

Bana bir kere susma hakkı verseydin, sana neler söylemeyecektim! Oysa sen hep payına susmaları aldın, bana ise hep sessizliğin ezeceği vakitlerle savaşmalar kaldı. Evet! Susmak birilerini hep konuşmaya mahkum etmekti. Ve en çok konuşan en fazla hata yapandı her zaman. En çok susanın hep haklı kaldığı gibi. Sessizlikten korkan birine sessizlik dayatmak (hem de bir lütuf, bir armağan gibi) işlenen en haklı suçtu. Sen tüm suskunlukları kimseye bırakmayacak kadar bencil, herkesi suskunluğuna özendirecek kadar cömerttin. Sana söylenenlerle, sana anlatılanlarla herkesin sırrını bildin ama kimseye bir şey söylemedin. Oysa izin verseydin, benimde sana söylemeyecek ne çok şeyim vardı. İnsanları sadece dinleyerek böyle çıplak, böyle savunmasız bırakmayı nerden öğrendin? Başkalarına ait bunca sırrı taşımak seni neden hiç yormadı?

Sen en çok bana sustun; ben en çok sana konuştum. Sana benzemeye başladığımdaysa, ben de içimi susarak döktüm. Yoksa içim dökülecekti. Susacak hiçbir şeyin kalmadığında ise içindeki sessiz diyaloglarla benden çekip gittin.

Meğer susmak, insanın içiyle konuşmasıymış. Çok geç fark ettim!".

EĞER BİRİNİ SEVİYORSAN DİYALOGLARI

Şüpheci: Eğer birini seviyorsan, O'nu serbest bırak. Dönerse bu işte bi bit yeniği var demektir.

Manyak: Eğer birini seviyorsan, O'nu serbest bırak. Dönerse bi daha serbest bırak. Gene dönerse gene bırak.

Aşırı sahiplenici tip: Eğer birini seviyorsan, O’nu kesinlikle serbest bırakma!

Ruh hastası: Eğer birini seviyorsan, O’nu serbest bırak, ve gizlice takip et, bakalım kime gidecek or....pu.

Gıcık versiyon: Eğer birini seviyorsan, bunu ona sakın söyleme.

Psikolog: Eğer birini seviyorsan, O’nu serbest bırak, dönerse kendine güveniyor demektir, dönmezse superegosu baskın demektir, gitmiyorsa manyak demektir

Solcu versiyonu: Eğer birini seviyorsan, O’na devrimden bahset, O’na doğacak kızıl güneşten bahset, insan olmaktan, halkımızın özgürlüğünden bahset, hala bunlara inanabiliyorsa, o senindir.

Deli Celal versiyonu: Eğer birini seviyorsan, O’nu serbest bırak, dönerse delidir, dönmezse normaldir.

Paintballcu versiyonu: Eğer birini seviyorsan, O'nu serbest bırak. 5 metreyi geçince vurursun.

Psikopat: Eğer birini seviyorsan öldür. Hatırında hep o güzel haliyle kalsın. Yaşlanınca zaten cazibesi kalmayacak.
Normal versiyon: Eğer birini seviyorsan, O'nu serbest bırak. Eğer geri dönüyorsa senin demektir, eğer dönmüyorsa zaten hiç senin olmamış demektir.

SEVER KAVUŞAMAZSAN AŞK MI OLUR? EYÜP CAN

Aşık Veysel’e sormuşlar “Aşk nedir” diye. “Seversin, kavuşamazsın aşk olur...”  demiş. Leyla ile Mecnun’dan Romeo Juliet’e aşkın en güzel tanımıdır “kavuşamamak...”  Peki ya kavuşursan?

Esch Tobias ve Stefano George “The neurobiology of love” kitabında açıklıyor. Bir kere aşk ne zannettiğimiz gibi psikolojik ne de duygusal. Psikolojimiz değişiyor, duygu yoğunluğumuz artıyor fakat aşk alabildiğine kimyasal. Kalbin derinlikleriyle hiç ilgisi yok, her şey beynin kıvrımlarında...

Aşkı edebiyatçılardan dinlemeye alışık olanlara aktaracaklarım sinir edici gelebilir ama üzgünüm neuroscience’a göre aşk bir motivasyon sistemi. Adeta bir uyuşturucu... Âşık olduğunuzda beynin “saplantı, delilik, sarhoşluk, susuzluk ve açlık devreleri” aynı anda harekete geçiyor. Tıpkı eroin, kokain ya da esctacy’nin ilk etkileri gibi...

Beyninizi resmen ateş basıyor çünkü “dopamine, estrogen, oxytocin ve testosteron” hormonları aynı anda beyne hücum ediyor. Bu hücum karşısında beynin “endişe, korku, analiz ve dikkat” merkezi havlu atıyor.

Bu yüzden “aşkın gözü kör”. Bu yüzden sevdiğiniz size kusursuz görünüyor... Bu yüzden “Aşk için ölmeli, aşk o zaman aşk”. Bu yüzden sevenler sevdikleri için kendilerinden vazgeçebiliyor... Ve bu yüzden âşıklar kavuşamayınca mide krampları geçiriyor, yemekten içmekten kesiliyor, yataklara düşüyor... Kimi hayata küsüyor, kimi canına kıyıyor... 

Yaşayanlar için su, hava, ekmek kadar fiziksel aşk. Yaşamayanlar için delilik... Bilim adamlarına göre en irrasyonel davranış biçimi... Sanat, edebiyat tüm bu halleri yüceltiyor, oysa bilim tüm bu haller için “kimyasal” diyor... Öylesine kimyasal ki bu ateşli dönem ortalama 6-8 ay sürüyormuş. Eğer beynin topyekûn hormon salgıladığı bu dönemde sevdiğinize kavuşamamışsanız ortaya ömür boyu unutamayacağınız bir aşk çıkıyor.  Çünkü aşırı aktive olan hormonlar beyinde kalıcı hasarlar bırakıyor. Sonrasında yaşadığınız her ilişki bu hasarın gölgesinde kendisine yer arıyor...

Gelelim en baştaki soruya, peki ya kavuşursan? Psikiyatr Louann Brizendine, “Eğer beyin bu dört hormonu aynı anda sürekli salgılasa, yani aşk hiç bitmese insanlık nesli devam etmezdi” diyor. Tutkulu aşktan, ne çocuk ne de kariyer yapmaya vakit kalırdı... Fakat aşk öylesine bir uyuşturucu ki, alınamadığında, çok alındığında ya da azaldığında benzer sonuçlar doğurabiliyor.

Bu yüzden sadece kavuşamayanlar değil kavuşanlar da o 6 aylık süre geçince çok büyük hayal kırıklığı yaşayabiliyor. Oysa beynimiz buna programlı...  Kavuşan çiftlerin tutkudan kalıcı ilişkiye geçiş döneminde beyin MRI’ları taranmış...  Altı ayın sonunda beynin “zevk-ödül devresi” ve “ölümüne arzulama-açlık bölgesi” giderek sönükleşirken, dostluk-bağlılık devresi sarıdan kızıla ışıl ışıl parlamaya başlamış... Tutkuyla başlayan her ilişkide ilk büyük panik devresidir bu...

Deli gibi sevenler “aşk bitti” zanneder. Birçok ilişki bu yüzden biter. Oysa insan beyni ortalama altı ay sonra o hormonları salgılamamak üzere programlanmıştır. 

Yapacak fazla bir şey yok... Ya aşka müptela, bir ilişkiden diğerine boşu boşuna atlayıp durursunuz ya da yaşadığınız aşkı kıymetini bilerek daha kalıcı bir ilişkiye dönüştürürsünüz... Seversin, kavuşamazsın aşk olur... Seversin kavuşursun, kıymetini bilebilirsen mutluluk olur...

RİFAT ILGAZ : KADINLAR ???

Öperseniz beyefendi değilsinizdir, öpmezseniz adam değilsiniz.

İltifat edersiniz "YALAN" der, etmezseniz bırakır gider.

Her isteğine evet derseniz karaktersiz olursunuz, karşı çıkarsanız anlayışsız.

Çok yanına giderseniz "SIKILDIM" der, az giderseniz küser.

İyi giyinirseniz "ÇAPKINSIN" der, dikkat etmezseniz zevksizlikle suçlar.

Kıskanırsınız "HUYUN KÖTÜ" der, kıskanmazsınız "SEVMİYORSUN" der.

Biz bir dakika geç kalın kıyamet kopar, kendisi bir saat gecikirse "BUNDA NE VAR???".

Arkadaşınızla buluşursunuz adı ihmal olur, o buluşur "BİZİM KIZLAR" olur.

Siz başka kadına bakacak olsanız gözleriniz oyulur, başka bir adam ona baktığında adı "HAYRANLIK" olur.

Konuştuğunuz anda dinlemenizi ister, dinlediğiniz anda "NEDEN KONUŞMUYORSUN?" der.

Kısacası... Sade ama çok karışık. Zayıf gibi ama çok güçlü.

Akıl karıştıran ama hayranlık uyandıran.

İnsanı çıldırtan ama mükemmel!

Bu arada tercümeler de kadın gibidir:

Çok güzelse nadiren sadıktır, çok sadıksa da nadiren güzel...

SEVMEK Mİ İSTERSİNİZ, YOKSA SEVİLMEK Mİ?

Arkadaşımı beklerken boş masa bulamamış bir amca, benim masama oturdu. Sohbet etmeyi çok sevdiği anlaşılıyordu. O konuşuyor ben yorum yapıyordum. Emekli öğretmenmiş. Anılarını anlattı... Sonra gözümün içine bakarak:

- Kızım sevmek mi istersin sevilmek mi? dedi. Ne cevap vereceğimi bilemedim.

- İkisini istesem çok şey mi istemiş olurum?

- İkisi sunulmadı. Sana sadece birini seçme hakkı veriliyor.

Düşünüyorum düşünüyorum cevapsızım. Sevilmek, evet çok güzel. Sen sevmedikten sonra o seni sevse ne olur? Ya sevmek? Eğer karşındakinin seni sevmediğini anlarsan, o da acı verir. Ben karşımdakinin beni sevmediğini öğrendiğimdeki acıyı tatmak pahasına da olsa sevmeyi seçtim.

- Evet, cevabım SEVMEK. Bu sorunun cevabını siz de verecek misiniz?

- Tabi ki kızım . Bundan 35 yıl önce çok yakışıklıydım, bakma şimdi yaşlandım. Hep sevildim. Sonunda beni seven, ilerde seveceğimi düşündüğüm biri ile evlendim. Ömrümün yarıdan fazlasını bir gün severim ümidiyle geçirdim. Eşim beni çok sevdi. Bir gün bile saygıda kusur etmedi. Onu sevmediğimi hissetmesin diye çok uğraştım. Geçen gün karımı toprağa verdik. Ölmeden önceki son konuşmamızda bana "Sana çok teşekkür ederim, beni bu hayatta mutlu ettin, anne olmamı sağladın, beni bilerek hiç üzmedin. Senin beni sevmeni sağlayamadım ama seni çok sevdim" dedi. Meğer anlamış onu sevmediğimi, aslında sevemediğimi.

- Peki hiç aşık olmadınız mı?

- Oldum elbette

- Peki niye onunla evlenmediniz?

- Çünkü o başkasını seviyordu. Ona söyleyemedim. Onun için hep gönül eğlendirdim. Olmadı, ondan başkasını sevemedim.

- Ne mutlu size ki sizi çok seven biri ile evlenmişsiniz.

- Evet kızım, haklısın ama ben SEVİLMEK şıkkını seçtiğim için olmadı.

İstemeden ona da hakettiği mutluluğu yaşatamadım. Sevilmeye doydum ama sevmeye hala açım...

Peki ya sizler bu soruya nasıl cevap verirdiniz? Sevmek mi isterdiniz, yoksa sevilmek mi ..?

AZİZ NESİN - ATAM İZİNDEYİZ

Atam, hala yaşıyorsak:
edepsizlik sayesinde!
Altı oku soruyorsan,
politika dehlizinde!
Hele partin senden sonra,
devrimlerin tavizinde!

Vasfedeyim halimizi,
kalemime ver izin de!
Yobazlarla gericiler,
onlar bizden daha zinde!
'Atam, Atam...' derler ama,
bir adınız var sizin de...
Halkçılıkla devletçilik:
anlatamam, çok hazin de...


Tek umut var, o da yalnız,
Amerikan dövizinde!

Sorma Ata'm, halimizi,
hal mi kaldı anlatacak...
İşte geldik dizindeyiz!
Yata yata çok yorulduk,
tatil yaptık, izindeyiz!Sanayide henüz daha,

Cafer için lazım diye,

Amerikan bezindeyiz!

Geçeceğiz avrupa'yı

ama şimdi izindeyiz!
Hocamız var, hacımız var,
uçan kuşa borcumuz var,


Evet, doğru söylemişsin:
'Türk milleti çalışkandır! '
Biz de senin tezindeyiz!
Dinlenmekten yorulduk da,
Bugün değil, bu yıl değil,
çoktan beri izindeyiz!
İlerledik Ata'm öyle,
şimdi görsen tanımazsın:
Arasan da bulamazsın,
Yetmiş yıldır izindeyiz!

ERKEK PİŞİRME KILAVUZU

Kocaların çoğu pişirilme sürecinde yanlış işlem gördüklerinden yumuşaklıklarını ve iyi niyetlerini kaybederek bozulurlar.

Gerçek odur ki bazı kadınlar onları sıcak suda haşlayarak, bazıları ilgisizlikleri ile dondurarak, bazıları da ezip turşusunu kurarak ve yine kimileri de savurganca harcayarak bozulmalarına neden olurlar.

Özenilerek hazırlanan her kocanın iyi ve yumuşak olacağı söylenemez. Ancak iyi pişirilenin de, gerçekten tadına doyum olmaz.

Koca seçiminde çarşı pazar dolaşmaya da gerek yoktur. Genellikle en iyileri kapınızın önüne gelenlerdir.

Beğeninin kişisel olduğunu düşünerek koca seçimini yalnızca kendiniz yapınız; sabırla pişiremiyecekseniz almaktan vazgeçiniz ve ziyan etmeyiniz.

Kocalar da karides ve ıstakoz gibi canlı canlı pişirilir. Bazen pişerken tencerenin dışına taşıp yanabilir ya da kenarları sertleşerek kabuk tutabilirler.

Onları tencerelerinde tutmak için 'görev duygusu' adlı zayıf iplikten çok, 'huzur' adlı sağlam sicimle sıkı sıkıya bağlamalıdır.

Önce sevgi, sıcaklık ve neşe'den oluşan sürekli bir ateş yakılır. Koca, kişiliğine uygun bir ısıya ayarlanarak ateşe oturtulur. Köpürerek taşması halinde kaygılanmamalıdır. Pek çoğu iyice pişinceye kadar sık sık köpürebilir.

Özellikle sirke ve karabiber yerine tatlıcıların öpücük adı altında sattıkları şekerden biraz konulabilir. Tadına bakarken hoşgörü, iyimserlik ve neşe benzeri baharattan, birer tutam katmanız önerilir. Ancak bunlar diğer baharatlar gibi azar azar ve dikkatlice kullanılmalıdır.

Fazla sertleşmesinden kaçınılmalıdır. Fazla yayılmasını ve kabın dibine oturarak işe yaramaz hale gelmesini önlemek için arada bir hafifçe karıştırılmalıdır.

Kıvama geldiğini anlamamak olanaksızdır. Böyle pişirildiği zaman, size çok uygun ve sindirilmesi kolay olacaktır. Dikkatsizlik nedeniyle ev ateşini soğutmazsanız, bozulmadan istediğiniz süre dayanır. Bu yolda hazırlanmış koca, mutlu bir ömür boyunca tadını korur.

Not: Bu yazı 1800 yıllarında basılmış bir yemek kitabının önsözünden çevrilmiştir.

AŞK: PAKİZE SUDA

Aşk, karşıdakini bulunmaz Hint kumaşı zannetmekle aslında hıyarın teki olduğunu anlamak arasında yaşananların toplamıdır. Aşk deyip de geçmeyin. Bunun "olumsuzu" var, "yasak" olanı var, "onursuz"u var, "düzeyli"si var, "büyük“ü var, "gizli"si var, "sırılsıklam“ı var, "körkütük“ü var, “delicesine” olanı var, "büyüleyici"si var. Kendinizi yoklayın, illa ki bunlardan birine uyuyordur aşkınız. Yok hiçbirine uymuyorsa “şahsiyetsiz" bir aşkınız var demektir.

Aşık olanlara dikkat edin, derin derin düşünürler. Sanki "3. Dünya Savaşı'nı başlatalım mı?" diye sorulmuştur bunlara. Tarihi bir karar verecekler ya... Gözlerini sabit bir noktaya dikip öyle düşünür dururlar. Varsan baksan "Bir saat oldu hala neden aramadı" gibi bir şey geçiyordur o anda akıllarından.

"Aşk" denen illetin başımıza tebelleş olması Leyla ile Mecnun'un kaleme alınmasına denk düşer. Leyla'yı Mecnun'a yar etmediler. Diyeceğim şu ki: Leyla ile Mecnun, Ferhat ile Şirin ve öteki ikililer, önlerine set çekilecek yerde, Çırağan Sarayı'nda havai fişekli birer düğünle baş göz edilselerdi, büyük aşk diye bir şey kalmamış olacaktı, biz de "Beni yeterince sevmiyorsun" tutturmasıyla dünyayı karşımızdakine dar etmeyecektik. Adem ile Havva'nın aşkından söz edildiğini duydunuz mu hiç? Ben duymadım. Neden mi? Göz göze gelmeleriyle yekvücut olmaları bir oldu da ondan! Demek ki neymiş: kavuşamazsan aşk olurmuş!

BİR HİNT YARATILIŞ MİTOLOJİSİ

Tanrı kadını yaratacağı zaman erkeği yarattığı maddenin tamamen bittiğini ve kadını yaratmak için hiçbir elemanın var olmadığını görür. Uzun süre düşündükten sonra sonunda şöyle bir çare bulur. Ay’ın yuvarlaklığını, sürüngenlerin kıvrımlarını, sarmaşıkların yapışkanlığını, sazların titreyişini, kamışın zerafetini, çiçeklerin tomurcuklarını, yaprakların hafifliğini, filin hortumunun ucunun inceliğini, ceylanın bakışını, rüzgarın dönekliğini, yabani tavşanın çekingenliğini, tavus kuşunun gösterişçi kibirini, papağanın göğsünün yumuşaklığını, elmasın sertliğini, ateşin sıcaklığını, karın soğukluğunu, karganın gevezeliğini, turna kuşunun yüze gülücülüğünü ve chakraweka’nın sadakatini alır ve bütün bunları karıştırarak kadını yaratır ve erkeğe verir. Fakat, bir hafta sonra erkek geri gelir ve Tanrı’ya şöyle yakınır. “Tanrım, bana verdiğin bu yaratık hayatımı çekilmez bir hale getirdi. Devamlı konuşup dayanılmaz derecede sorun çıkarıyor ve beni bir dakika yalnız bırakmıyor, hep kendisiyle ilgilenmemi isteyip bütün zamanımı alıyor. Aslı olmayan şeylere ağlıyor ve daima aylak dolaşıyor. Kendisi ile yaşamam olanaksız olduğu için size bu yaratığı geri getirdim.” Bunun üzerine Tanrı, “Pekala” der ve kadını geri alır. Bir hafta sonra erkek geri gelir ve tanrıya der ki, “Tanrım, o yaratığı size geri verdiğim günden beri çok yalnız kaldım. Onun şarkı söyleyip dans edişini, gözünün ucuyla bana bakışını, benimle oynaşmasını, bana yapışmasını daima hatırlıyorum. Gülüşü müzik idi. Ona bakmak, dokunmak bana zevk veriyordu. Lütfen onu bana geri ver.“ Tanrı bu sözler üzerine “Pekala” der ve kadını geri verir. Fakat aradan üç gün ya geçer ya geçmez erkek tekrar Tanrı’nın huzuruna çıkar ve der ki: “Tanrım bu işin yürümeyeceğini artık iyice anladım. Bu yaratık bana zevkten fazla bir dert oldu. İşte bu nedenle onu geri al.” Bunun üzerine Tanrı hiddetlenir ve “Yıkıl karşımdan, bir daha bu yakınmalarını dinlemeyeceğim, kendi işini kendin hallet” der. Erkek, “Ama onunla yaşayamam” diye sızlanırsa da Tanwrı, “Onsuz da yaşayamıyorsun” diyerek erkeğe yüz çevirir ve işine gider. Erkek ise orada kalakalır ve kendi kendine, “Ne yapayım ben? Ne onunla ne de onsuz yaşayamıyorum” diye söylenir.

KIRILGAN KIZLAR

Bir ses etseniz uçuşup gidecekler. Kazara bir sözcük düşürseniz yere, onun boşluktaki hışırtısıyla kaçışacaklar saklandıkları kovuklara. Her sözcüğün özenle kurulması gerek, ses tonunuz sessizlikle mırıltı arasında gidip gelmeli ki incinmesinler. Onlar, yaşam savaşına çıkmadan kendilerini yenik ilan eden kızlardır.

Kâh yorganlarını başına çeker, kâh kendilerini eve ve sürgit bir mutsuzluğa hapsederler. İsterler ki bir ses, bir yürek onları bulsun ve onları çocukluğun o sert kışından çekip çıkarsın. Yeterince soğuk yemişlerdir, isterler ki bir yürek onları sarmalasın ve sıcaklığıyla ısıtsın. Sadece böyle bir rastlantı onları hayata çıkarabilir. İncinmiş bir çocukluk, ancak bir başkasına yaslanarak, sendelediğinde mutlaka orada, yanı başında olacağını bildikleri bir yürek ile deva bulacaktır. Kayıtsız şartsız bir anne, varlığını ona sunan bir âşık, ürkekliğin dilini konuşabilen bir insan gibi.

Onlar çocukluğun o sert kışında dünyanın korkulacak bir yer olduğunu bilirler. Dünya kötüdür ve ondan saklanmak gerekir. Hayattan öğrenecekleri her yeni şeyin, yeni darbeler yemekle olabileceği sezgisiyle insandan uzak yaşanır. Kötülükten kendini sakınamayan kızlar, yiğit bir adamın çıkıp da onları korumasını bekler.

Etraflarındaki zırh, ruhun yaralarının bağladığı bir kabuk gibi, onlara ulaşmanızı engeller. Cerahatli yarada yol alan bir cerrah gibi, ustaca sokulmalısınız o sisli geçmişin sokaklarına. Sevilme açlığının açtığı yaralar narindir. Düşünmeden ve hissedilmeden söylenmiş her söz, o yaraya tuz basar. Orada ancak sahici bir insan olabilirseniz, onun yaraları kadar sahici durabilirseniz, kendi yaralarınızla yüzleşecek kadar bir cesaretiniz varsa varsınız. Kuru öğütler, ezberlenmiş cümleler, acıyla dövülmemiş yaşantılar ruhun yaralarına işlemez. Ancak kendi iç sesini duyabilen birisi, o kırılgan kızları da duyabilir.

Kırılgan kızlar ya terk edişin soylu dağında bir keşiş gibi yaşar, ya da hayata bir yerinden katılır ve içlerinde zaman zaman nöbetler halinde dışarı vuran bir sızıyla yaşamayı sürdürürler. 'Yaşamıyor gibi yaşamak' sanatının ustasıdır onlar. Bir keşiş, yedi yüz yıldır mağarasında konaklayan bir bilgeyle karşılaşmış dağda. 'Güzel insan' demiş ona, 'neden şuraya bir ev yapıp da rahat etmiyorsun?' 'Hayat çok kısa' diye cevap vermiş bilge, 'yerleşmeye değmez'. Mağlupların bir bilgeliği vardır. Dünyanın mağlupları, dünyayı yerleşmeye değer bir yer olarak görmeyenlerdir. Kırılgan kızlar işte biraz da bunun için kırılgandırlar. (İnternette bulunan bir yazıdan revize edilmiştir.)

ATAM İZİNDEYİZ: AZİZ NESİN

Hani "Türk, öğün, çalış, güven" demiştin ya. Biz ilkinde takılıp kaldık. O yüzden çalışmaya vakit kalmadı. Kimselere de (kendimiz dahil) güvenmiyoruz. Sadece seninle övünüyoruz.

Adına barajlar, yollar, köprüler yapıyoruz. Balolar, heykeller, hatalar yapıyoruz. Klipler, zamlar, işkenceler, darbeler. Öyle bir kargaşa yarattık ki senin adına darbe yapanlar, senin adına yönetimde olanları devirip, senin fikirlerinle açıklıyorlar bunu. Ve de devrilenler yine senin fikirlerinle savunuyorlar kendilerini. Senin adına iktidara el koyanlar mirasını çiğnedi, ses çıkartmadık. Kurduğun partiyi kapatıp, arşivini yaktılar. Alkışladık.

Herkes seni bir dönemki görüşlerinle tanımlayıp başka başka anlatıyor bize.

Asker, demokrat, dindar, ateist, laik, çapkın, milliyetçi. Liste uzayıp gidiyor, biz tartışıp gidiyoruz.

Hala "izindeyiz" ve bu izin hiç bitmeyecek gibi görünüyor. "İzinde" olduğumuzdan kabrine çok ziyaret yaptık, ama sana layık bir film yapamadık. Belki kimseleri sana benzetemediğimizden, belki parayı denkleştiremediğimizden. Dev posterlerini yaptık ama doğru dürüst bir belgeselini bile yapamadık. Ata'm! Arkandan ağlamaktan gözlerimiz şiştiği için yazılarını, konuşmalarını doğru dürüst bir kitapta toplayamadık.

Adına yaptığımız köprülere akın akın koşuyor yurttaşların. İntihar etmek için. Adına kurduğumuz kültür merkezini yangından koruyamadık. Çünkü biz izindeyiz Ata'm.  Zorlu savaşlarla kurulan Türkiye Cumhuriyeti devletinde bugün çetelerin gölgesi var.

Her sabah güne "Türküm, doğruyum, çalışkanım" diye bağıran, geri ve tembel nesiller yetiştirdik. Sesimiz gür çıkıyor ama eğitimde başarı oranlarımız yerlerde sürünüyor.

Köşklerin bakımsızlıktan dökülüyor. Kocaman resimlerinin asıldığı kamu binaları içinde memurun aç. "Beni emanet ediniz" dediğin doktorların biliyorsun seni "geç teşhisten" erken yolcu ettiler.

Merak etme "izindeyiz" Ata'm. O dönemde söylediğin bazı sözler bugün 7 kilit altında. Din üzerine, düşünce özgürlüğü üzerine yazdıklarını yazmaya,

söylemeye kalkanlar mahkemelerde sürünüyorlar. O gün yazdıklarını, bugün ağza alamayacak haldeyiz.

Seni asmaktan vazgeçtik, sana ulaşamıyoruz Ata'm. Heykellerin o kadar büyük, posterlerin öyle kocaman ki, ardında bir dolu adam kendi pisliğini gizleyebiliyor. Pislikler büyüdükçe heykelleri de büyütüyorlar.

Şu "izindekiler"in listesini bir görsen inanamazsın Ata'm. Kendini tanıyamazsın. Özlü sözlerini paylaşamıyorlar. Yılgınlığa düşmememiz için söylediğin "küçük kıvılcımlar, büyük yangınlar doğurabilir" sözünü gitmişler itfaiye kapısına asmışlar.

Bağışla bizi... İzindeyiz Ata'm...!!!

İLİŞKİLERİN KISIRDÖNGÜSÜ - CAN DÜNDAR

Bazen öyle bir ilişkiye tutulursunuz ki, ne sevebilir, ne terk edebilirsiniz. Kör kütük bağlanmışsınızdır aslında. En güzel yıllarınızın, acı-tatlı hatıralarınızın ortağıdır o. İç çekişmelerinizin nedeni, sohbetlerinizin konusudur. Korkunca saklandığınız bir sığınak, coşunca koştuğunuz bir bayrak. Sevdanız riyasız, çıkarsız, karşılıksızdır. Sınırsız ve nihayetsiz. Ama, gün gelir anlamaya başlarsınız; içten içe bir şeylerin eksildiğini. Yavaş yavaş şurasından, burasından eleştirmeye başlarsınız: "Şöyle görünse, öyle demese, değişse biraz, ya da eskisi gibi, ilk zamanlardaki gibi olsa, daha çok ilgilense, hep benimle ilgilense. Hem birlikte yaşayıp, hem özgür olmanın yollarını ararsınız. Aşkınızın gözü kör değildir artık, yanlışını görür düzeltmek istersiniz. "Eskiden böyle miydi?" diye açılır eleştirinin kapısı bilinçaltından. Böyle süremeyeceğini bilirsiniz. Değişsin istersiniz. O, sevgisizliğinize yorar bunu. "Ya beni böyle sev, ya da terk et" diye gürler. Bir zamanlar bir gülücüğüyle alacakaranlığı ısıtan o rüya, bir kabusa dönüşür birden. Kapatır gönlünün kapılarını, yasaklar kendini size. Hoyrattır, bakmaz yüzünüze. Zehir akar dilinden, konuşturmaz, suçlar, yargılar, mahkum eder. Mühürler dudaklarınızı, yırtar atar yazdıklarınızı, maillerinize, mesajlarınıza cevap bile vermez, siler sizi defterden. Ayrılırsanız yaşayamayacağınızı bilirsiniz, ama böyle de sevemezsiniz. "Madem öyle."nin çağı başlar ondan sonra. Madem ki siz böylesine tutkunken, kıymetinizi bilmemiştir, o halde "günah sizden gitmiştir". Lanet ederek bu karşılıksız aşka, çekip gitmeleri denersiniz. Daha özgür olacağınız limanlara demirlerseniz bir süre. Ne var ki unutamaz, uzaktan uzağa izlersiniz olup biteni. Etrafı bir sürü uğursuzla dolmuş, kurda kuşa yem olmuştur. Uğruna ölenler, sırtına binenler sarmıştır çevresini. Gurur duyar onlarla, koynunda besler, gözünü oysunlar diye. Kendine zarar verenleri sever, yoluna gül dökenlerden fazla. "Bana ne, kendi seçimi" diye omuz silkmeye çabalarsınız bir süre. Ama sonra... Ansızın kulağımıza çalınan bir şarkı, ya da kapı aralığından süzülüp gelen bir koku, hatırlatır onu yeniden. Yaban ellerde, başka kollarda ondan bahseder ağlarsınız. Kokusunu, şarkınızı dinlemeyi, elinden bir kadeh şarap içmeyi özlersiniz. Karşı nehrin kenarından hasret şiirleri haykırırsınız, sular kulağına fısıldasın diye. Dönüp, seni hala seviyorum diye bağırmak geçer içinizden. Dönemezsiniz. Göremedikçe bağlanır, uzaklaştıkça yakınlaşırsınız. Anlarsınız ki bir çaresiz aşktır bu, ne onunla olur, nede onsuz. Hem kollarında ölmek, kucağına gömülmek arzusu, hem "zaten ne olacaktı ki sonunda" kuşkusu. Böyle sevemezsiniz, terk de edemezsiniz. İşte böyle sürünür gidersiniz.

AŞK BİR KELEBEĞE BENZER

Aşk bir kelebeğe benzer. Peşinden ne kadar koşarsan, senden o kadar kaçar. Ama onu kendi halinde uçmaya bırakırsan, hiç beklemediğin bir anda geliverir. Aşk seni mutlu eder, ama çoğu zaman acı verir. Fakat,eğer kalbini gerçekten hak edene verirsen, işte aşk o zaman özeldir.

Bu yüzden uygun zamanı bekle ve en iyisini seç. Eğer ‘umursamıyorsanız’ sakın ‘seni seviyorum’ demeyin. Duygular hakkında konuşmayın. Gerçekten hissetmiyorsanız hiçbir hayata dokunmayın. Başlamayı düşünmüyorsanız, gelecek hakkında konuşmayın. Eğer tek yaptığınız yalan söylemekse, sakın gözlerinin içine bakmayın. Bir erkeğin yapabileceği en zalim davranış, eğer karşılık vermeyecekse kadının aşık olmasına izin vermektir. Ve bu iki taraf için de geçerlidir.

Aşk ‘bu senin hatan’ demek değil, ‘üzgünüm’ demektir. ‘Neredesin‘ değil, ‘yanındayım’ demektir. ‘Nasıl yapabildin’ değil, ‘anlıyorum’ demektir. ‘Keşke şöyle olsaydın’ değil, ‘burada olduğundan mutluyum’ demektir.

Birbirinizle ne kadar uyumlu olduğumuzun ölçüsü, birlikte ne kadar yıl harcadığınız değil, birbirinizle ne kadar anlaşabildiğinizdir. 

Aşık olun ama tutarlı olun, ısrarcı olmayın. Paylaşın ama adaletsiz olmayın. Anlayın, ama değiştirmeye çalışmayın. İncinin, ama acıyı kalbinizde tutmayın.

Eğer, birisinden ayrıldıysanız aşk acı verir. Birisi sizden ayrılmışsa daha çok acı verir. Ama, sevdiğinizin sizin ne hissettiğiniz hakkında hiç bir fikri yoksa, bu en fazla acıyı verir.

Hayat hakkında esas üzücü olan: biriyle karşılaşıp onu gerçekten sevmeniz, ama sonunda her şeyin düşündüğünüz gibi olmadığını anlamanız, ve yıllarınızı buna değmeyecek biriyle harcamış olmanızdır. Eğer birlikte olduğunuz kişi buna değmiyorsa bilin ki 10 yıl sonra da değmeyecektir, 20 yıl sonra da.